Brak chwili

Nie stety muszę to napisać , zawieszam blog nie wiem na jak długo . Nie mam czasu teraz pisać kiedy znajdę wolną chwile to z chęcią będę pisać za 2 tygodnie mam sprawdziany na koniec roku a potem tygodniową wycieczke . Gdy wrócię muszę jeszcze być w szkole przez tydznień a potem zaczyna się praca więc nie wiem kiedy wrócę każdą moją chwilę wolną chwile będę poświęcać na pisanie.


Przepraszam 


                                                                                                          Klaudia.

Rozdział 8

Gdy wróciłam z miasta zadzwoniłam do Jórunn i spytaałam się gdzie jest.

-Jestem w domu mam przyjść do ciebie ?
-Jak chcesz.A co będziemy robić ?
-Może pójdziemy na lody do Valla?- spytała zarumieniona.
-No jak tak bardzo chcesz to choćmy.

Na drugi dzień w pracy.

-Hej ! - krzyknęłam do przyjaciela
-Siemano co tam ?
-A wszystko ok a u ciebie - spytałam.
-A dobrze.
- Wiesz muszę ci coś powiezieć.
-Słucham .- usiadł na krześle i się na mnei patrzył/
-No bo ten Jórunn się w tobie zakochała.
 Chłopak się zdziwił i przez chwile nie wiedziła co ma mi  opowiedzieć.
-Ona we mnie ?! Ale ja niestety nie czuje tego samego do niej.
-ee nie wiem jak mam to jej powiedzieć .
-Kasia musisz jej to jakoś wytłumaczyć.
Po pracy zadzwoniłam do koleżanki i poprosiłam ją o spotkanie.
-Hej no i co pytałaś się go ?.
-Taa pytałam.
-Coś widzę że nie masz dobrych wiadomości dla mnie.
-No raczej nie . Ale prosze nie załamuj się ok.
-Ok - powiedziała smutno.
Gdy jej powiedziałam całą moją rozmowe z Valgeirem odpowiedziała mi tak.
- On napewno się w tobie zakochał.
-We mnie ?! - powiedziałam z szokowana.
-No ! czy ty nie widzisz jak on na ciebie patrzy ?
No fajtycznie troche się dziwnie zachowywał wobec mnie.

Wieczór.

-Jestem !-wydarłam się na cały dom .
-O to dobrze zaraz będzię kolacja.
-A co będzie?
-Pizza!
-O to ja poprosze o 3 kawałki- i pobiegłam do kuchni.

Kiedy zjadłam kolacje poszłam się położyć spać rano musiałam iść do pracy. Długo jednak nie mogłam zasnąć myślałam o nim .Dobra nie zaprzecze że mój kolega z pracy i normalny kolega poza pracą podoba mi się. Ciekawe czy z tego by coś wyszło.

Rozdział 7

Maj

Dziś jest mój pierwszy dzień parcy. Mam nadzieje że klapy nie zawale .Co miałam robić w tej pracy ?. Sprzątałam sklep gdy skąńczyłam sklep szłam na Hotel i czasami pracowałam za kasą w sklepie w którym sprzątałam . Pracowałam za kasą tylko z jednego powodu jakiego ? między godzniną 12:00 do godziny 15:00 przychodziło zawsze dużo zamówień na jedzenie więc miałam pomagać koledze Valgeirowi bardzo miły i fajny chłopak co prawda znam go już bardzo długo ,ponieważ uczyliśmy się w tej samej szkole . Tak naprawde za dobrze się nie znaliśmy jak gadaliśmy to tylko cześć co tam i nic więcej ,Ale dzięki pracy bardziej się zapoznaliśmy .
-Hej Kasia idziemy na lody do Valla ( skrót od imienia Valegir).
- No możemy .- miałam dziś wolne co prawda ale Jórunn zrobiła mi smaka na lody.
Gdy szłyśmy na lody Jórunn dziwnie się zachowywała.
-Jórunn coś jest nie tak ? - spytałam
-Tak wszystko dobrze -spuściła głowe gdy to powiedziała.
-No przeciesz widze że coś jest gadaj ale już.
-No dobra no, Wiesz dlaczego chcę non stop chodzić na lody do Valla ?.
-Nie nie wiem powiec mi .
-Zakochałam się w nim - koleżanka odrazu się zarumieniła.
Byłam w szoku przeciesz zawsze jak byliśmy w sklepie ona nic do niego nie gadała tylko ja , śmiałam się z nim gadałam ,żartowałam a ona nawet słowa nie powiedziała.
-łał jeste w szoku.
- Ale nie mów mu co ?
- Dobrze jak chcesz.
Kiedy wszedłyśmy do sklepu Valgeir wiedziła już co chciałyśmy .
-Dwa małe lody z polewą truskawkową zgadza sie.- uśmiechną się szeroko .
- Tak jak zawsze. -odpowiedziałam mu.
Nagle zadzwonił telefon.
-Kasia jedziemy do miasta jedziesz z nami ?
-No moge się przejechać muszę kupić składniki do ciasta.
-Dobrze to my czekamy na ciebie.
- Hej sorry ale ja muszę iść jadę do miasta.
-Ooo to ja też już pójdę - powiedziała Jórunn.
-Ok to narazie dziewczyny . Ejj Kasia do zobaczenia jutro w pracy -gdy to powiedział puścił do mnie oczko.
-No narka .
Kiedy tak szliśmy była cisza . Po jakimś czasie odezwała się Jórunn.
-Kasiaaa -powiedziałą nieśmiale.
-Słucham .
-A może spytasz się jego czy mu się podobam co ?
- No mogę mogę ale wiesz że on jest mój - powiedziałam żartem
-Ty też się w nim bujasz .
-Nie żartuje my jesteśmy tylkodobrymi kumplami - uśmiechnęłam się szeroko i poszłyśmy dalej.

Rozdział 6

Gdy rano wstałam do szkoły źle się czułam .Boże a jak on mnie wyśmieje ? non stop myślałam o wczorjaszym wieczorze .
-Ejj idziesz - zawołał Damian.
-Tak tak ide ide .
Gdy szłam , na przeciwko mnie szedł Stefan .Strasznie źle się poczułam , było mi wstyd .
-Cześć - powiedziałam z lekkim uśmiechem .
-Hej - odpowiedział i poszedł dalej .
Nigdy tak nie robił zawsze szedł ze mną . Nawet się nie zapytał jak się czuje. Boże straciłam go .

Szkolny dzień miną nudnoo i długooo . Non stop myślałam onim . Nie odezwał się do mnie ani razu w szkole , i nawet nie słuchaliśmy muzyki na przerwach .
-Straciłam go - powiedziałam do koleżanki
-Kasia on poprostu jest w szoku napewno mu przejdzie dziś się spotkacie na spotkaniu i wszystko sobie wytłumaczycie .
-Może i masz racje wiesz . Musi to poprostu przemyśleć .


Wieczorem na spotkaniu.


Spotkałam go na sali jak grał .
-Hej - odezwała się do mnie.
-Cześć - odpowiedziałam .
-Zagrasz ?
- Jasne.
Przyłączyłam się do gry .Ale to nie była ta sama gra co zawsze .Zachowywał się okropnie , wyśmiewał mnie że się w nim zakochałam . To było strszne że mój przyjaciel mnie tak traktuje . Wszystko spieprzyłam czułam się wstrętnie.Wybiegłam ze spotkania na port z płaczem miałam dość, koleżanki pobiegły za mną .Krzyczałąm że idę się utopić że czuję się jakbym straciła mi bliską osobę . Kolega Andri poszedł po niego żeby on ze mna mógł pogadać żebym nie zrobiła głupoty.Gdy szedł w moją strone przytulić mnie ja nie chciałam koleżanka popchnęła mnie na niego . A ja go przytuliłam i poczułam jak płacze jak płacze moje serce . Chodziliśmy w koło wioski i gadaliśmy , wszystko sobie powiedzieliśmy ja powiedziałam że go kocham a on mnie nie ... Wtedy się załamałam . Przestałam grać przerwałam kariere a dostałam propozycje żeby grać w zespole mojej trenerki.Zamykałam się w domu w 4 ścianach ubrana na czarno i słuchająca ciężkich zespołów Heavy i black metalowych.Żyłam tak rok . Mama się o mnie martwiła że nigdzie nie wychodze że przestałam grać a przeciesz tak bardzo kocham siatkówkę.Gdy nadeszły wakacje postanowiłam że zaczne nowy rozdział w moim życiu , że zaczne wszytsko od nowa. Jak mówiłam to i tak zrobiłam.


____________________________________________________


Ten rozdział jest troche krótki , nie chciałam do pisac więcej bo to co będę pisać dalej by nie pasowało do siebie .:)