Brak chwili

Nie stety muszę to napisać , zawieszam blog nie wiem na jak długo . Nie mam czasu teraz pisać kiedy znajdę wolną chwile to z chęcią będę pisać za 2 tygodnie mam sprawdziany na koniec roku a potem tygodniową wycieczke . Gdy wrócię muszę jeszcze być w szkole przez tydznień a potem zaczyna się praca więc nie wiem kiedy wrócę każdą moją chwilę wolną chwile będę poświęcać na pisanie.


Przepraszam 


                                                                                                          Klaudia.

Rozdział 8

Gdy wróciłam z miasta zadzwoniłam do Jórunn i spytaałam się gdzie jest.

-Jestem w domu mam przyjść do ciebie ?
-Jak chcesz.A co będziemy robić ?
-Może pójdziemy na lody do Valla?- spytała zarumieniona.
-No jak tak bardzo chcesz to choćmy.

Na drugi dzień w pracy.

-Hej ! - krzyknęłam do przyjaciela
-Siemano co tam ?
-A wszystko ok a u ciebie - spytałam.
-A dobrze.
- Wiesz muszę ci coś powiezieć.
-Słucham .- usiadł na krześle i się na mnei patrzył/
-No bo ten Jórunn się w tobie zakochała.
 Chłopak się zdziwił i przez chwile nie wiedziła co ma mi  opowiedzieć.
-Ona we mnie ?! Ale ja niestety nie czuje tego samego do niej.
-ee nie wiem jak mam to jej powiedzieć .
-Kasia musisz jej to jakoś wytłumaczyć.
Po pracy zadzwoniłam do koleżanki i poprosiłam ją o spotkanie.
-Hej no i co pytałaś się go ?.
-Taa pytałam.
-Coś widzę że nie masz dobrych wiadomości dla mnie.
-No raczej nie . Ale prosze nie załamuj się ok.
-Ok - powiedziała smutno.
Gdy jej powiedziałam całą moją rozmowe z Valgeirem odpowiedziała mi tak.
- On napewno się w tobie zakochał.
-We mnie ?! - powiedziałam z szokowana.
-No ! czy ty nie widzisz jak on na ciebie patrzy ?
No fajtycznie troche się dziwnie zachowywał wobec mnie.

Wieczór.

-Jestem !-wydarłam się na cały dom .
-O to dobrze zaraz będzię kolacja.
-A co będzie?
-Pizza!
-O to ja poprosze o 3 kawałki- i pobiegłam do kuchni.

Kiedy zjadłam kolacje poszłam się położyć spać rano musiałam iść do pracy. Długo jednak nie mogłam zasnąć myślałam o nim .Dobra nie zaprzecze że mój kolega z pracy i normalny kolega poza pracą podoba mi się. Ciekawe czy z tego by coś wyszło.

Rozdział 7

Maj

Dziś jest mój pierwszy dzień parcy. Mam nadzieje że klapy nie zawale .Co miałam robić w tej pracy ?. Sprzątałam sklep gdy skąńczyłam sklep szłam na Hotel i czasami pracowałam za kasą w sklepie w którym sprzątałam . Pracowałam za kasą tylko z jednego powodu jakiego ? między godzniną 12:00 do godziny 15:00 przychodziło zawsze dużo zamówień na jedzenie więc miałam pomagać koledze Valgeirowi bardzo miły i fajny chłopak co prawda znam go już bardzo długo ,ponieważ uczyliśmy się w tej samej szkole . Tak naprawde za dobrze się nie znaliśmy jak gadaliśmy to tylko cześć co tam i nic więcej ,Ale dzięki pracy bardziej się zapoznaliśmy .
-Hej Kasia idziemy na lody do Valla ( skrót od imienia Valegir).
- No możemy .- miałam dziś wolne co prawda ale Jórunn zrobiła mi smaka na lody.
Gdy szłyśmy na lody Jórunn dziwnie się zachowywała.
-Jórunn coś jest nie tak ? - spytałam
-Tak wszystko dobrze -spuściła głowe gdy to powiedziała.
-No przeciesz widze że coś jest gadaj ale już.
-No dobra no, Wiesz dlaczego chcę non stop chodzić na lody do Valla ?.
-Nie nie wiem powiec mi .
-Zakochałam się w nim - koleżanka odrazu się zarumieniła.
Byłam w szoku przeciesz zawsze jak byliśmy w sklepie ona nic do niego nie gadała tylko ja , śmiałam się z nim gadałam ,żartowałam a ona nawet słowa nie powiedziała.
-łał jeste w szoku.
- Ale nie mów mu co ?
- Dobrze jak chcesz.
Kiedy wszedłyśmy do sklepu Valgeir wiedziła już co chciałyśmy .
-Dwa małe lody z polewą truskawkową zgadza sie.- uśmiechną się szeroko .
- Tak jak zawsze. -odpowiedziałam mu.
Nagle zadzwonił telefon.
-Kasia jedziemy do miasta jedziesz z nami ?
-No moge się przejechać muszę kupić składniki do ciasta.
-Dobrze to my czekamy na ciebie.
- Hej sorry ale ja muszę iść jadę do miasta.
-Ooo to ja też już pójdę - powiedziała Jórunn.
-Ok to narazie dziewczyny . Ejj Kasia do zobaczenia jutro w pracy -gdy to powiedział puścił do mnie oczko.
-No narka .
Kiedy tak szliśmy była cisza . Po jakimś czasie odezwała się Jórunn.
-Kasiaaa -powiedziałą nieśmiale.
-Słucham .
-A może spytasz się jego czy mu się podobam co ?
- No mogę mogę ale wiesz że on jest mój - powiedziałam żartem
-Ty też się w nim bujasz .
-Nie żartuje my jesteśmy tylkodobrymi kumplami - uśmiechnęłam się szeroko i poszłyśmy dalej.

Rozdział 6

Gdy rano wstałam do szkoły źle się czułam .Boże a jak on mnie wyśmieje ? non stop myślałam o wczorjaszym wieczorze .
-Ejj idziesz - zawołał Damian.
-Tak tak ide ide .
Gdy szłam , na przeciwko mnie szedł Stefan .Strasznie źle się poczułam , było mi wstyd .
-Cześć - powiedziałam z lekkim uśmiechem .
-Hej - odpowiedział i poszedł dalej .
Nigdy tak nie robił zawsze szedł ze mną . Nawet się nie zapytał jak się czuje. Boże straciłam go .

Szkolny dzień miną nudnoo i długooo . Non stop myślałam onim . Nie odezwał się do mnie ani razu w szkole , i nawet nie słuchaliśmy muzyki na przerwach .
-Straciłam go - powiedziałam do koleżanki
-Kasia on poprostu jest w szoku napewno mu przejdzie dziś się spotkacie na spotkaniu i wszystko sobie wytłumaczycie .
-Może i masz racje wiesz . Musi to poprostu przemyśleć .


Wieczorem na spotkaniu.


Spotkałam go na sali jak grał .
-Hej - odezwała się do mnie.
-Cześć - odpowiedziałam .
-Zagrasz ?
- Jasne.
Przyłączyłam się do gry .Ale to nie była ta sama gra co zawsze .Zachowywał się okropnie , wyśmiewał mnie że się w nim zakochałam . To było strszne że mój przyjaciel mnie tak traktuje . Wszystko spieprzyłam czułam się wstrętnie.Wybiegłam ze spotkania na port z płaczem miałam dość, koleżanki pobiegły za mną .Krzyczałąm że idę się utopić że czuję się jakbym straciła mi bliską osobę . Kolega Andri poszedł po niego żeby on ze mna mógł pogadać żebym nie zrobiła głupoty.Gdy szedł w moją strone przytulić mnie ja nie chciałam koleżanka popchnęła mnie na niego . A ja go przytuliłam i poczułam jak płacze jak płacze moje serce . Chodziliśmy w koło wioski i gadaliśmy , wszystko sobie powiedzieliśmy ja powiedziałam że go kocham a on mnie nie ... Wtedy się załamałam . Przestałam grać przerwałam kariere a dostałam propozycje żeby grać w zespole mojej trenerki.Zamykałam się w domu w 4 ścianach ubrana na czarno i słuchająca ciężkich zespołów Heavy i black metalowych.Żyłam tak rok . Mama się o mnie martwiła że nigdzie nie wychodze że przestałam grać a przeciesz tak bardzo kocham siatkówkę.Gdy nadeszły wakacje postanowiłam że zaczne nowy rozdział w moim życiu , że zaczne wszytsko od nowa. Jak mówiłam to i tak zrobiłam.


____________________________________________________


Ten rozdział jest troche krótki , nie chciałam do pisac więcej bo to co będę pisać dalej by nie pasowało do siebie .:)

Rozdział 5

-Dzień dobry Kasia jestem- przywitałam się .
-Cześć ty musisz być Kasia ,Stefan dużo mówił o tobie .
-Miło mi to słyszeć - powiedziałam cichym głosem . Mówił o mnie swoim rodzicom. Wtedy uśmiechnęłam się szeroko .
-Więc grałaś już w siatkówkę tak słyszałam od syna .
-Tak zgadza się grałam w polsce .
-Więc pokaż co umiesz.
Trening szyko zleciał dostałam pochwałe i powiedziała że bardzo dobrze gram i czy bymnie chciałą lecieć z jej grupą na zawody . Zgodziłam się ale nie wiedziałam co na to moi rodzice .
- Mamooooo !!!
- Czego się tak drzesz ?! Co chcesz ?.
-Byłam dziś na treningu i Trener się pytał czy chcę z nimi lecieć na zawody .
-Pierwszy trening i już chcą cie ?
- Widocznie tak przeciesz dobrze gram w polsce też trener mnie chwalił.
- Możesz .
-Dzięki .
- A Kiedy są te zawody ?.
-Jeszcze nie wiem dam ci znać jak będę wiedziała.
Po rozmowie z mamą poszłam do pokoju , położyłam się na łóżku i rozmyślałam o Stefanie . Nei wiedziałam co mam mu powiedzieć , a możę wogóle nie będę mówić ?.Nie zauważyłam kiedy nawet zasnęłam i obudziłam się rano kiedy miała już iść do szkoły.Mój boski przyjaciel jest starszy ode mnie i chodzi do 3 gim a ja do 1 gim na przerwach słuchaliśmy zawsze razem muzyki teraz nie mogłam poszłam z koleżanka chciałam jej wszystko powiedzieć , ona mi powiedziała że muszę sama zadecydować co zrobię .

2 tygodnie później

-Wychodzę !- krzyknęłam do rodziców.
-Gdzie idziesz? - spytał tata.
-Idę na spotkanie.
-Aha dobrze baw się dobrze.
-Dzięki - wyszłam zamknęłam za sobą dzwi . Kiedy dotarłam na miejsce 3 koleżanki i 2 kolegów siedziało i gadało razem .
-Hej Kasia przyłączysz się ?
- Hej Hej no a co robicie ?.
-A gramy w prawda i wyzwanie.
-O z chcęcią zargam z wami.- Wzięłam krzsło i przyłączyłam się do gry.Hrafnkell (kolega) zadał mi pytanie.
-Czy podoba ci się Stefan .
Wiedziałąm co mam na to odpowiedzieć .Gdy chciałam odpowiedzieć nagle dzostałam sms'a od przyjaciela czy jestem na spotkaniu . Odpowiedziałam tak a on mi na to że on już idzie.
-Kasia odpowiesz? - spytał się kolega
-Tak tak sorry dostałąm sms'a
-No więc ?.
-Tak podoba mi się .
Gdy powiedziałam te słowa Stefan wszedł . Odsunęłam krzesło i do niego pobiegłam i moja koleżanka razem ze mną .
-Kasia mogę z nim na chwile na słówko ?
Bałam się że ona mu to powie że zniszczy moją przyjaźń z nią . Bałam się .

10 minut później.

-Co mu powiedziałaś !?- ze złością na nią naskoczyłam .
-Spokojnie spytałam się go czy mu się podobasz.
-I co on ci na to powiedział ?.
- Jak mu zadałam pytanie czy mu się podobasz to powiedział że jesteś fajną dziewczyną .A jak się spytałam czy chce z tobą chodzić nic mi nie powiedział. Myślałam że umrę tam nie wierzyłam co ona do mnie mówi ona popsuła moją przyjaźń . Załamałam się wybiegłam ze spotkania i poszłam na port się przewietrzyć .
-Wszytsko będzie dobrze . On napewno tego nie wziął serio . Usiadłam na drabince i gadałam sama do siebie.


___________________________________________________________


Komentarze mile widziane :D:D:D Te dobre oczywiście tylko źłych nie przyjmuje :D

Rozdział 4

-Jestem -krzykęłam głośno i rzuciłam plecak koło dzwi .
-Jak było w szkole - zapytała sie mama która już coś dobrego gotowała w domu .
-Do dupy - powiedziałam z kawaśną miną .
- Coś się stało ?
-Tak stało się nie rozumiem ich łał no nauczyłam się kilku słówek ale to nie znaczy że ich wszytskich rozumiem , non stop nauczyciele ze mna siedzą i ćwiczą i tłumaczą co i jak jak małemu dziecku.
-Kasia to wszystko przyjdzie z czasem jeszcze troche i będziesz mówić jak ta lala.- uśmiechnęła się szeroko .
-Ta jasne chciałabym.
-Więc co ciekawego robiłaś w szkole.
-Eeee uczyłam się imiona kolegów i koleżanek nie mało co sę język połamałam i przyczepialiśmy karteczki do różnych rzeczy żebym mogła się ich szybciej nauczyć .
- O widzisz jak ładnie z ich strony teraz to napewno będziesz już rozumiała.

3 miesiące później .

Dużo już rozumiem jestem bardzo dumna z siebie że tak się przyłożyłam do tego języka . Jednego wieczoru zanim się położyłam spać postanowiłam że nauczyę się go żeby nie siedzieć sama w domu jak ciołek tylko żeby mieć przyjaciół gdzieś wyhodzić a nie siedzieć w domu z rodzicami. Nauczyciel bardzo dużo mi pomaga i koleżanki też non stop z nimi wychodzę na dwór i pomagają . Jeszcze się boje mówić boje się że mnie nie zrozumieją że nie bądą wiedzieć oco mi chodzi . Ale zanim zacznę rozmawiać muszę się jeszcze go podłuczyć mam nadzieje że to niedługo nastanie.
-Kasia ! koleżanki do ciebie !
-Idę !- To były koleżanki które niedaleko mieszkały mnie one były siostrami mają na imię Arna i Jórunn.
Te dziewczyny pomogły mi bardzo dużo przy rozumieniu , nie wstydziłam się z nimi gadać być może dla tego że one mnie znały jak najlepiej.Godzina była 19:55 dziewczyny wpadły na pomysł żeby iść na spotkanie (féló to się nazywa po ich niemu ) . Zabardzo nie chciałam wstydziłam się a te spotkania ma szef mojego taty więc jakoś dziwnie bym się czuła , ale mimo to się zgodziłam i poszłam na te spotkanie . Było bardzo dużo dzieci i nagle zuważyłam wysokiego blondyna o niebieskich oczach miał na imię Stefan, stałam w dzwiach i się patrzyłam jak gra w koszykówkę nie mogłam oderwać wzroku od niego był taki ładny i dobry w kosza.On nagle się na mnie po patrzył ja nie wiedziałam co mam zrobić więc do niego zagadałam .
- Hej , nieźle grasz - nie wieżyłam że to zrobiłam i powiedziałam to po islandzku
-Hej długo tu już jesteś ?
-ee nie dopiero co przyszłam z dziewczynami.
-Aha ty też grasz w kosza ? - zapytał mnie
- Nie ale gram w siatkówke , może wiesz o jakimś klubie tutaj ? - nie wierzyłam że z nim gadam że udało mi sie coś powiedzieć.
- Tak moja mama gra i trenuje młodziaki jak chcesz to mogę się zapytać czy cie przyjmnie.
- Tak tak byłabym ci bardzo wdzięczna - łał nie wieżyłam że właśnie udało mi się coś powiedzieć może nie mówiłam doskonale ale wystarczyło że mnie rozumiał i na dodatek być może że będę grać że nie przerwe grania . Byłam bardzo szczęśliwa.Za przyjaźniłam się z tym chłopakiem . Non stop byliśmy razem a to w kosza graliśmy czy wychodziliśmy na dwór .
-Ejj mam dla ciebie dobra wiadomość ?
- Tak jaką ?- ustałam i się zaczęłam się na nieg patrzeć.
-Mama powidziała że z chęcią chciałaby cię zobaczyć na treningu dziś o 17:00.
-Mówisz serio ?!- patrzyłam się na niego jak w słup .
-Serio Serio.
-O boże dzięki !!!!!- Krzyknęłam głośno i skoczyłam na niego.
Nagle coś poczułam . Tak jakby uczucie odsunęłam się od niego .
- Hej źle się czujesz ?.
-Nie nie wszystko dobrze -skłamałam przciesz bym mu nagle tak nie powiedziała że coś poczułam .
-Wiesz ja już muszę iść spotkamy się potem ? - spytałam jak nigdy nic.
-Oczywiście musisz mi opowiedzieć jak poszło - Uśmięchnął się szeroko.
- No to pa
-Pa - odpowiedział mi i poszedł .
Ja stałam jeszcze chwile zanim poszłam . Nagle poczułam jak pada deszcz , odwróciłam się i zaczęłam powoli iść i się zastanawiać czy przypatkiem się w nim nie zakochałam .Gdy weszłam do domu pakować rzeczy na terning , już wiedziałam co to było .
-Zakochałam się ..- powiedziałam pod nosem.
-Nie nie nie ! jak ! nie mogę to mój przyjaciel jak mu to powiem to nasza przyjaźń legnie w gruzach.
Zabrałam swoje rzczy i wybiegłam z domu .
-Nie mogę teraz o tym myśleć muszę dobrze wypaść na treningu.


______________________________________________________________


Ta opowieść jest prawdziwa ,wydarzyła się na prawde .

Rozdział 3

Jak dotarliśmy na lotnisko było już pełno ludzi jak zadawliśmy bagaże staliśmy z 20 min żeby je oddać i czekać aż przyleci samolot. Po 30 minutach zaczeli nas wołac do samolotu , samolot nie był duży tak jak tym co najpierw leciliśmy , ten mieścił tylko 31 osób.
-No to w droge! - Krzykną Damian
- Taa w droge - niezbyt szcześliwa odpowiedziałam pod nosem .
Kiedy wsiadłam na pokład Stewardessa przywitała się z nami .Ja oczywiście nic nie skumałam co do mnie powiedziała więc się tylko do niej uśmięchnęłam i poszłam szukać swojego siedzienia . Kiedy znalazłam włożyłam swoje rzeczy na półkę i usiadłam przy oknie a obok mnie mama.Siedzieliśmy 5 min jeszcze zanim samolot wyruszył wysoko w chmury .Po 40 minutowym locie wylondowaliśmy w Ísafjörðie .Kolega taty przyjechał po nas ojciec się przywitał i wsadził walizki do samochodu . I ruszyliśmy jechaliśmy 30 min do miasteczka które liczy tylko 350 osób. Myślałam że sie załamie bliżej to on nie mogliśmy już zamieszkać.
-Mamo to te zadupie czy jeszcze dalej będziemy jechać ?
-Kasia jak ty się odzywasz !?
-Przepraszam poprostu mam już dość tych samolotów i samochodów jak  na ten dzień jestem zmeczona
- Rozumiem , To tutaj nigdzie dalej nie jedniemy .
- No nareszcie - odpowiedział Damian
-Więc gdzie będziemy mieszkać ?
-O wtym bloku - powiedział ojciec z przedniego siedzenia .
Gdy zabraliśmy swoje manatki z samochodu poszliśmy do mieszkania . Blok nie był duży . Miał trzy piętra i mieszkało w nim 5 rodzin.Wybrałam sobie pokój i wypakowałam swoje rzeczy . Mieszkanie było strasznie brudne i troche zniszczone z mamą musiałąm dobrze wszytsko wyszorować i posprzątać.Zajęło to nam 2 dni , ale wreszcie udało nam się jakoś doprowadzić te mieszkanie do pożądku .
-Idę się położyć jestem zmęczona .
-Dobrze idz się położyć.- odpowiedziała mi mama.
Kiedy wstałam wcześnie rano ,zjadałam śniadanie i się umyłam tata spytał się czy chcemy iść na dwór i zobaczyć szkołe do której miałam iść za 2 tygodnie .
-No to idziemy na ten basen ?.
-Możemy iść -wziełam swoje rzeczy i wyszłam za tatą .
Długo nie szliśmy , basen był tak 3 min od nas a szkoła była przy basenie. Basen był otwarty słońce świeciło na nas była bardzo ładna pogoda . Gdy po 2 godzinach wyszłam byłam cała brązowa strasznie się opaliłam .Wróciłam do domu wywiesiłam kostium z ręcznikiem i poszłam do pokoju , internetu jeszcze nie miałam dopiero tak po tygodniu miałam internet.Zamknęłam się w pokoju i myślałam jak ja ich zrozumiem przeciesz nie znam ich języka ani angielskiego w szokle w pl miałam niemiecki a nie angielski, załamałam się komplentnie . Poszłam do mamy z żalem zaczęłam płakać jak ja sobie poradze jak ja zrozumiem nauczyciela jak mam się do niego zwracać a co jak sobie nie poradze i nie będę miała przyjaciół ?.Mama mnie pocieszała że wszystko będzie dobrze .

2 tygonie później .

Dziś jest mój pierwszy dzień szkoły . Dziś mam się uczyć pierwszych słów tego dziwnego języka.Kilka dni temu poznałam kilka koleżanek jako tako się z nimi dogaduje może one mi pomogą się dogadać ?.
-Ok idę powdzenia w przeczkolu Damian .
-Nawzajem siostra.
-Nie dziekuje bo zapesze.
Stałam koło koleżanek nic nie kumałam był tam polak ale niechciał ze mną gadać po polsku tylko po islandzku czasem mi pomagała ale większość sama musiałam się domyślać oco chodzi.Nauczyciel który ma na imie Snorri był bardzo miły dał mi polsku-islandzki słownik żebym więcej rozumiałam. Na przerwach wychodzę na dwór dziewczyny zawsze gdzieś mnie zabierały i uczyły nowych słówek.


_________________________________________________________________



Dziękuje MartyŚ za polecenie mojego bloga :D :**

Rozdział 2

Kiedy po 4 godzinnym locie wreszcie wyszliśmy z tego samolotu zobaczyłam inny kraj . Kraj który wyglądał jak kosmos wszędzie były kamienie i domy takjakby porosypywane po wyspie.
-Yyyy Tato czy ty jesteś pewien że to jest Islandia a nie Kosmos ? poczekaj zaraz sprawdze samolot
- I co ? pomyliliśmy czy nie ? - spytałam się brata i zarazem patrząc jak słup w kamienie .
-Nie nie pomyliliśmy samolotów to jest Islandia .
Staliśmy w oknie i nadal nie wieżyliśmy że tu jesteśmy . To jest strasznie dziwny kraj więcej jest kamieni a ja myślałam że bedzie tu od cholery i ciut śniegu .
-Nie tak sobie to wyobrażałam a ty ? - spytałam się Damiana .
-Nie ,tu miał być snieg.
-Dobra dzieci macie zamiar siedzieć tu do rana bo ja bym się z chęcią położył spać przed następnym lotem .
-Co ? następny lot ?!- krzykneliśmy z bartem aż ludzie się na nas patrzyli .
- No tak jeszcze nie koniec wycieczki dom jest 700 km od Keflaviku.
Kiedy to usłuszałam myślałam że się zawróce i wróce do samolotu. Po 5 miunutch szukania bagażów wreszcie je znaleźliśmy .
-No nareszcie ile to można na nie czekać .
-Ciesz się lepiej że wogóle wyszyły jako pierwsze ciekawe ile byśmy musieli czekać jakby były na samym końcu. - odpowiedziałam Damianowi.
-Dobra zbieramy manatki i idziemy .
- Yes of corse mamo.
Na dworzu czekał już na nas kolega taty bardo go lubiłam . Troche mnie zdiwiło mnie to czym po nas przyjechał . To był żółty samóchód pikap .
-Yy gdzie mam włożyć te walizki ? nie masz bagarznika a to nic połużcie jes styłu .
- A nie wylecą lub nie zwieją nam ?
-Może nie jak coś to je pójdziemy łapać - zaśmiał się lekko
Wreszcie jak już załadowałam swoją walize wlazłam do samochodu i zrobiłam sie głodna , zjadałam bułkę z pasztetem którą mama mi zrobiła żebym zjadła w czasie lotu.Jak już zjadłam kanapke spytałam sie gdzie mam wyżucić reklamówkę Wiesia ( tak go przezywali) powiedził , żebym żuciła gdzieś tam pod nogi . Boże jak popatrzyłam w dół śmieci było strasznie dużo że podłogi niebyło widać .
Jechaliśmy 40 minut do jego mieszkania a podrodze były same kamienie ani jednego żywego człowieka . Wtedy wtglądało jak w kosmosie ani jednego domu i człowieka tylko długa prosta droga.
Wreszcie dorliśmy. Musieliśmy sie przespać , lot mieliśmy dopiero o 10 rano a godzina jest 5 w nocy .
Poszłam się umyć i przebrać chciałam sie troche odświeżyć przed dżemką .Kiedy skąńczyłam poszłam do pokoju  w którym miałam spać i jak się położyłam tak wstałam o 8 rano.Kiedy mama mnie obudziła byłam zwarta i gotowa na nowe przygody i nowy lot i jeszcze wiecej kamieni do oglądania po drodze na lotnisko :).


_____________________________________________________________________



Ok Jakoś to idzie :) mam nadzieje że nie jest źle próbuje pracować nad tym żęby słowa się nie powtarzały :)

Rozdział 1

To dziś nastał już ten dzień kiedy musze się przeprowadzić zagranicę . Chcę tam lecieć mam już dość Polski ale i tak wiem że jeszcze za nią zatęsknie i za moimi przyjaciółmi też . Najgorzej jest mi źle z jednego powodu .. że tydzień przed moim wyjazdem się pokłóciłam z moją najlepszą przyjaciółką Olą . Pewnie nigdy nie będę miała już okazji żeby się z nią spotkać i pogadać .
- Kasia ! - krzyczy mama z dolnego piętra.
-Tak mamo ?!
- Choć zobacz kto do ciebie przyszedł !
- Nie chcę nikogo widzieć musze się spakować nie długo jedziemy do Warszawy a ja jeszcze nie spakowana !
- Ale Kasia choć zobacz !
- To niech ta osoba tu wejdzie na góre no !.
Kiedy wyciągałam szybko ubrania z szafy które chciałąm zabrać ze soba i wkładałam je do walizki zobaczyłam że przedemną stoi Ola .
-Hej Kasia -uśmiechnęła się do mnie
- Hej Ola - zdziwiona z ciuchami w rekach patrzylam się na nią i myślałam co ona tu robi.
- Kasia chciałam cię bardzo przeprosić za to co się stało nie chciałam żeby to zepsuło naszą przyjaźń.
- Nic się nie stało przepraszam i ja za moje zachowanie że tak na cb nakrzyczałam że wtedy poszłaś na lody z Dorotą a nie ze mną - tak zagadza sie nakrzyczałamna nią za to że poszła z koleżanką na lody a mi powiedziała że nie może wyjść. Ja i Ola przprosiłyśmy się nawzajem i zachowałyśmy się jakby nigdy nic.
- Ola a może pomożesz mi się pakować ? i potem się pójdziemy przejść chciałabym ostatni raz zwiedzić nasze osiedle - Ola uśmiechnęła się szeroko i powiedziała.
- Jasne przyjaciółko zawsze i wszedzie.
Kiedy spakowałam już wszystko została godzina do wyjazdu do Warszawy na lotnisko.
-Ehh idziemy ?- powiedziałam ze smutkiem w oczach
- Oczywiście ejj ! i nie smuć sie przeciesz będziesz miała tam internet co nie ?
- No tak będę /
- No to w czym problem ? będziemy przynajmniej raz na dzień gadać - Uśmiechnęła się szeroko i mnie przytuliła .
Po jakimś czasie zadzwoniła do mnie mama .
- Kasia ! gdzie ty jesteś ! za 5 minut jedziemy ! wszytsko jest już spakowane a ciebie nie ma choć szybo !
- O boże już idę mamo !.
Kiedy już dotarliśmy do mnie przed dom wszytko było już gotowe .
- Kasia jesteś już gotowa do wyjazdu masz wszytko ?
- Tak tato mam wszystko.
-No to jedziemy - powiedział tata z uśmiechem na twarzy .
Porzegnałam się z Ola i ruszyłam w droge .
-Będzie mi jej brakować -powiedziłam sama do siebie z łzami w oczach .
Po dwóch godzinach drogi dotarliśmy na miejscie .
- Iiii jesteśmy na Warszawskim lotnisku .
-No i co z tego Damian ? naprawde nie będziesz tesknił za Polską - spytałam sie młodzszego brata.
- Raczej nie a ty ?
-Obawiam się że już zaczynam .
-Dobra koniec pogaduszek moi mili . Czas oddać bagaże i wsiadać do samolotu przed nami długa droga .
Jakpowiedział tata tak zrobiliśmy .


________________________________________________________________________________





 To jest moje pierwsze opowiadanie w życiu więc prosze nie krytykować mnie surowo  ;) ..