-Jestem -krzykęłam głośno i rzuciłam plecak koło dzwi .
-Jak było w szkole - zapytała sie mama która już coś dobrego gotowała w domu .
-Do dupy - powiedziałam z kawaśną miną .
- Coś się stało ?
-Tak stało się nie rozumiem ich łał no nauczyłam się kilku słówek ale to nie znaczy że ich wszytskich rozumiem , non stop nauczyciele ze mna siedzą i ćwiczą i tłumaczą co i jak jak małemu dziecku.
-Kasia to wszystko przyjdzie z czasem jeszcze troche i będziesz mówić jak ta lala.- uśmiechnęła się szeroko .
-Ta jasne chciałabym.
-Więc co ciekawego robiłaś w szkole.
-Eeee uczyłam się imiona kolegów i koleżanek nie mało co sę język połamałam i przyczepialiśmy karteczki do różnych rzeczy żebym mogła się ich szybciej nauczyć .
- O widzisz jak ładnie z ich strony teraz to napewno będziesz już rozumiała.
3 miesiące później .
Dużo już rozumiem jestem bardzo dumna z siebie że tak się przyłożyłam do tego języka . Jednego wieczoru zanim się położyłam spać postanowiłam że nauczyę się go żeby nie siedzieć sama w domu jak ciołek tylko żeby mieć przyjaciół gdzieś wyhodzić a nie siedzieć w domu z rodzicami. Nauczyciel bardzo dużo mi pomaga i koleżanki też non stop z nimi wychodzę na dwór i pomagają . Jeszcze się boje mówić boje się że mnie nie zrozumieją że nie bądą wiedzieć oco mi chodzi . Ale zanim zacznę rozmawiać muszę się jeszcze go podłuczyć mam nadzieje że to niedługo nastanie.
-Kasia ! koleżanki do ciebie !
-Idę !- To były koleżanki które niedaleko mieszkały mnie one były siostrami mają na imię Arna i Jórunn.
Te dziewczyny pomogły mi bardzo dużo przy rozumieniu , nie wstydziłam się z nimi gadać być może dla tego że one mnie znały jak najlepiej.Godzina była 19:55 dziewczyny wpadły na pomysł żeby iść na spotkanie (féló to się nazywa po ich niemu ) . Zabardzo nie chciałam wstydziłam się a te spotkania ma szef mojego taty więc jakoś dziwnie bym się czuła , ale mimo to się zgodziłam i poszłam na te spotkanie . Było bardzo dużo dzieci i nagle zuważyłam wysokiego blondyna o niebieskich oczach miał na imię Stefan, stałam w dzwiach i się patrzyłam jak gra w koszykówkę nie mogłam oderwać wzroku od niego był taki ładny i dobry w kosza.On nagle się na mnie po patrzył ja nie wiedziałam co mam zrobić więc do niego zagadałam .
- Hej , nieźle grasz - nie wieżyłam że to zrobiłam i powiedziałam to po islandzku
-Hej długo tu już jesteś ?
-ee nie dopiero co przyszłam z dziewczynami.
-Aha ty też grasz w kosza ? - zapytał mnie
- Nie ale gram w siatkówke , może wiesz o jakimś klubie tutaj ? - nie wierzyłam że z nim gadam że udało mi sie coś powiedzieć.
- Tak moja mama gra i trenuje młodziaki jak chcesz to mogę się zapytać czy cie przyjmnie.
- Tak tak byłabym ci bardzo wdzięczna - łał nie wieżyłam że właśnie udało mi się coś powiedzieć może nie mówiłam doskonale ale wystarczyło że mnie rozumiał i na dodatek być może że będę grać że nie przerwe grania . Byłam bardzo szczęśliwa.Za przyjaźniłam się z tym chłopakiem . Non stop byliśmy razem a to w kosza graliśmy czy wychodziliśmy na dwór .
-Ejj mam dla ciebie dobra wiadomość ?
- Tak jaką ?- ustałam i się zaczęłam się na nieg patrzeć.
-Mama powidziała że z chęcią chciałaby cię zobaczyć na treningu dziś o 17:00.
-Mówisz serio ?!- patrzyłam się na niego jak w słup .
-Serio Serio.
-O boże dzięki !!!!!- Krzyknęłam głośno i skoczyłam na niego.
Nagle coś poczułam . Tak jakby uczucie odsunęłam się od niego .
- Hej źle się czujesz ?.
-Nie nie wszystko dobrze -skłamałam przciesz bym mu nagle tak nie powiedziała że coś poczułam .
-Wiesz ja już muszę iść spotkamy się potem ? - spytałam jak nigdy nic.
-Oczywiście musisz mi opowiedzieć jak poszło - Uśmięchnął się szeroko.
- No to pa
-Pa - odpowiedział mi i poszedł .
Ja stałam jeszcze chwile zanim poszłam . Nagle poczułam jak pada deszcz , odwróciłam się i zaczęłam powoli iść i się zastanawiać czy przypatkiem się w nim nie zakochałam .Gdy weszłam do domu pakować rzeczy na terning , już wiedziałam co to było .
-Zakochałam się ..- powiedziałam pod nosem.
-Nie nie nie ! jak ! nie mogę to mój przyjaciel jak mu to powiem to nasza przyjaźń legnie w gruzach.
Zabrałam swoje rzczy i wybiegłam z domu .
-Nie mogę teraz o tym myśleć muszę dobrze wypaść na treningu.
______________________________________________________________
Ta opowieść jest prawdziwa ,wydarzyła się na prawde .
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz